Onderzoeken

Om de diagnose en het stadium van Hodgkinlymfoom of non-Hodgkinlymfoom te kunnen stellen, zijn er verschillende onderzoeken nodig. Deze onderzoeken bestaan gewoonlijk uit een PET-CT-scan, een lymfeklierbiopsie, een beenmergpunctie en -biopt en een uitgebreide bloedafname.

 

  • PET-CT-scan: een CT-scan toont of de klieren abnormaal groot zijn (groter dan 0,5 tot 1 cm). Een PET-scan toont waar het klierweefsel abnormaal actief is. Bij onderzoek van lymfomen gebeuren beide scans tegelijkertijd (PET-CT-scan). Voor een PET-CT-scan moet je minstens 6 uur nuchter zijn. Je moet voorafgaand wel een halve liter tot een liter water drinken. Let erop dat je geen metaal draagt (juwelen, BH-beugel, riem,...). Het onderzoek begint met het aanprikken van een infuus en het controleren van je bloedsuikerspiegel. Dan wordt radioactieve suiker geïnjecteerd en moet je ongeveer een uur rusten. Daarna zal gevraagd worden om naar het toilet te gaan om je blaas te ledigen. Voor de scan zal ook nog contrastvloeistof worden toegediend. Dit geeft een warm gevoel (o.a. ter hoogte van de onderbuik, blaas en keel). De scan duurt ongeveer 20 minuten en het is belangrijk dat je heel stil blijft liggen. Na de scan drink je best een halve liter extra water en vermijd je best baby's of zwangere vrouwen.
  • Bij een lymfeklierbiopsie wordt een deel of een volledige lymfeklier verwijderd, om nadien het weefsel te kunnen onderzoeken onder de microscoop. Dit onderzoek wordt gevoerd door een patholoog. De biopsie zal duidelijk maken of iemand een Hodgkinlymfoom of non-Hodgkinlymfoom heeft.
  • Bij een beenmergpunctie wordt nagegaan of de ziekte in het beenmerg zit. Dit gebeurt meestal onder plaatselijke verdoving in de achterzijde van de bekkenstreek. Via een naald wordt een stukje bot afgeschraapt en beenmerg opgezogen. Indien je goed verdoofd bent, is dit niet zo pijnlijk als verwacht. Het opzuigen van het beenmerg zorgt wel voor een onaangenaam gevoel.
  • Aan de hand van de bloedafname wordt o.a. bepaald of er afwijkingen zijn in de bloedwaarden. Ook de markers LDH, CRP en beta 2 microglobuline worden in de gaten gehouden.
Deze website wil gebruik maken van cookies om uw gebruikservaring te verbeteren.
Gelieve aan te geven of u deze cookies al dan niet wenst te aanvaarden.
Meer informatie